Ecologische verbindingen

Eén van de grotere obstakels bij het natuurbeheer is versnippering. Verdwijnen van kleine landschapselementen zoals hagen, schaalvergroting van landbouwpercelen, aanleg van (nog meer) wegen en verhardingen, ...
De leefgebieden van verschillende soorten worden op die manier kleiner en geïsoleerder. Het mag gezegd worden: verschillende instanties zijn er al mee bezig om de geïsoleerde lapjes grond te verbinden met andere lapjes, om er zo één aaneengesloten geheel van te maken. 
Dit is heel belangrijk voor de migratie (bewegingsvrijheid om te paren en eten te verzamelen) van soorten, en ook voor het uitwisselen van DNA, zodat er geen verarming/inteelt optreedt in de genetica. 

Zelf kunnen we misschien niet veel impact uitoefenen op de verbinding tussen natuurgebieden en andere waardevolle percelen. Maar wat we wèl kunnen doen is onze tuinen terug in verbinding brengen met de tuinen, natuurgebieden, wegbermen, akkers, .. die aan onze tuin grenzen !
Een klein gat knippen in de erfafscheiding, een poortje nèt iets hoger van de grond hangen, zodat de kleine dieren eronderdoor kunnen komen, .. Er zijn verschillende opties ! 
Maak de opening natuurlijk niet al te groot; 15x15 cm is ruim genoeg; je wil natuurlijk niet dat de everzwijnen of ander grootwild jouw tuin zomaar kunnen binnenlopen. Of toch ?

In onze tuin hebben we enkele openingen in de draad gemaakt, en dit werkt fantastisch goed ! Reeds na enkele weken kroop er al een egel door, lekker naar het bos en terug (zie foto).

Dus neem een kniptang, zaagje, schop, ... en maak een kleine opening in jouw omheining. Verwelkom de egels en andere kleine dieren; ze zijn supernuttig! Meestal ontwaken de egels rond maart-april uit hun winterslaap/winterrust. Dan zijn ze hongerig en gaan ze vooral op zoek naar slakken. Door die eerste generaties slakken al te verorberen (vóór zij zich voortplanten), hebben wij veel minder last van slakken tijdens de lente/zomer !