Afgelopen ochtend passeerden we tijdens onze wandeling een prachtige eikenboom, gedecoreerd met een decennia-oude klimop. Zelden zo'n dikke klimop gezien (dikste stengel was zo'n 10 centimeter in diameter)!
Echter, óók deze klimop is ten prooi gevallen aan de onwetendheid èn vernielzucht van een mens. Dit maakte me tegelijkertijd verdrietig èn woedend!
Al héél lang gaat het fabeltje de ronde dat klimop bomen wurgt. Volledig onjuist!
Klimop zoekt houvast bij bomen, om zo naar "boven" te groeien. Let maar eens op tijdens jouw wandelingen: eenmaal de klimop een bepaalde hoogte (en ouderdom) bereikt heeft, gaat ie vanuit die hoogte bloemen aanmaken. Dit in tegenstelling tot de horizontaal (op de bos- en tuinbodem) groeiende klimopslierten die vooral vegetatief groeien, tot ze ergens de hoogte in kunnen gaan om te bloeien.
Wanneer klimop elk jaar gesnoeid wordt, zal zij weinig tot geen bloemen geven, omdat ze vooral bloeien op oudere, uitgegroeide takken.
Deze bloemen verschijnen meestal rond september, om dan tijdens het najaar het broodnodige nektar en stuifmeel te leveren voor de dan nog vliegende (honing)bijen en andere insecten, die elders nog maar weinig voedsel vinden (najaarsdracht is véél te weinig aanwezig in onze tuinen)!
Als eenmaal de bloei achter de rug is, worden de blauwzwarte besjes gevormd, die tijdens de winter en vroege voorjaar een fantastisch buffet vormen voor allerlei vogels, waaronder vooral de merels uit onze tuin er verzot op lijken te zijn!
Het dichte gebladerte zorgt voor veel schuil- en broedplaatsen voor vogels, insecten enzoverder. Het roodborstje, winterkoninkje en de voorgenoemde merels zijn hier dol op deze plekjes!
Het enige "gevaar" dat omhooggroeiende klimop in jouw boom kan geven, is dat de boom in de wintermaanden méér wind vangt omwille van de bladermassa (die hij zelf heeft laten vallen als bescherming). Maar na 20 jaar in de natuur gewerkt te hebben, kan ik eerlijk zeggen dat we zoiets zelden of nooit tegen komen. Een gezonde boom voelt zelf wel dat ie meer gewicht draagt en zal daar echt wel op anticiperen door méér wortelgroei te laten plaatsvinden, om zo steviger geaard te kunnen blijven staan.
Waarom zou de klimop (na jarenlang energie gestoken te hebben in omhoogklimmen om te kunnen gaan bloeien) zijn gastheer dan gaan wurgen en alzo zelf weer van voren af aan te herstarten?
Dus laat de klimop aub ongestoord klimmen en kies voor de biodiversiteit die hij levert: voedsel en nestgelegenheid voor verschillende dieren geven, voor het heerlijke gezoem, gefluit en leven dat er op afkomt.
Afgelopen ochtend passeerden we tijdens onze wandeling een prachtige eikenboom, gedecoreerd met een decennia-oude klimop. Zelden zo'n dikke klimop gezien (dikste stengel was zo'n 10 centimeter in diameter)!
Echter, óók deze klimop is ten prooi gevallen aan de onwetendheid èn vernielzucht van een mens. Dit maakte me tegelijkertijd verdrietig èn woedend!
Al héél lang gaat het fabeltje de ronde dat klimop bomen wurgt. Volledig onjuist!
Klimop zoekt houvast bij bomen, om zo naar "boven" te groeien. Let maar eens op tijdens jouw wandelingen: eenmaal de klimop een bepaalde hoogte (en ouderdom) bereikt heeft, gaat ie vanuit die hoogte bloemen aanmaken. Dit in tegenstelling tot de horizontaal (op de bos- en tuinbodem) groeiende klimopslierten die vooral vegetatief groeien, tot ze ergens de hoogte in kunnen gaan om te bloeien.
Wanneer klimop elk jaar gesnoeid wordt, zal zij weinig tot geen bloemen geven, omdat ze vooral bloeien op oudere, uitgegroeide takken.
Deze bloemen verschijnen meestal rond september, om dan tijdens het najaar het broodnodige nektar en stuifmeel te leveren voor de dan nog vliegende (honing)bijen en andere insecten, die elders nog maar weinig voedsel vinden (najaarsdracht is véél te weinig aanwezig in onze tuinen)!
Als eenmaal de bloei achter de rug is, worden de blauwzwarte besjes gevormd, die tijdens de winter en vroege voorjaar een fantastisch buffet vormen voor allerlei vogels, waaronder vooral de merels uit onze tuin er verzot op lijken te zijn!
Het dichte gebladerte zorgt voor veel schuil- en broedplaatsen voor vogels, insecten enzoverder. Het roodborstje, winterkoninkje en de voorgenoemde merels zijn hier dol op deze plekjes!
Het enige "gevaar" dat omhooggroeiende klimop in jouw boom kan geven, is dat de boom in de wintermaanden méér wind vangt omwille van de bladermassa (die hij zelf heeft laten vallen als bescherming). Maar na 20 jaar in de natuur gewerkt te hebben, kan ik eerlijk zeggen dat we zoiets zelden of nooit tegen komen. Een gezonde boom voelt zelf wel dat ie meer gewicht draagt en zal daar echt wel op anticiperen door méér wortelgroei te laten plaatsvinden, om zo steviger geaard te kunnen blijven staan.
Waarom zou de klimop (na jarenlang energie gestoken te hebben in omhoogklimmen om te kunnen gaan bloeien) zijn gastheer dan gaan wurgen en alzo zelf weer van voren af aan te herstarten?
Dus laat de klimop aub ongestoord klimmen en kies voor de biodiversiteit die hij levert: voedsel en nestgelegenheid voor verschillende dieren geven, voor het heerlijke gezoem, gefluit en leven dat er op afkomt.